خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر به عشق نباشد درست، پیمانمبه عهد زلف تو کافر نیم، مسلمانم
۲
من و دیار محبت، که هرکجا رفتمبه دولت غمت آماده بود سامانم
۳
برای من شده نازل ز عرش، مصحف عشقحدیث مهر و وفا آیتیست در شانم
۴
به این که چشم تری بوده پیش ازین آنجاهمیشه در نظر آید خیال کنعانم
صفحهٔ ۱ از ۲