خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
............................................................ون آهسته آهسته
۲
مگر امید دارد کان پری روزی به دام افتد؟که دل در سینه می‌خواند فسون آهسته آهسته
۳
دلی کو پاره‌ای عاشق نباشد، نیست نقص عشقکه نور ماه نو گردد فزون آهسته آهسته
۴
چنین گر فکر گیسویت ز تاب دل فزون باشدشود سودای او در سر جنون آهسته آهسته
صفحهٔ ۱ از ۲