خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عندلیب وصل، هم‌آواز کیستیدمساز ما غم است، تو دمساز کیستی
۲
نشنیده صوت مطرب غم، آنکه گویدمآتش‌پرست شعله آواز کیستی
۳
نگذاشت رشک، ورنه جمالت نمودمیآن را که گفت شیفته ناز کیستی
۴
قدسی ز حال خویشتن آگه نیابمتبیخود چنین ز چشم فسونساز کیستی
صفحهٔ ۱ از ۱