خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار رفت و نچیدم گل از بر روییگذشت عید و ندیدم هلال ابرویی
۲
گشاده‌روی به هر در شدم چو آینه، لیکچو پشت آینه از کس نیافتم رویی
۳
از آن مقید ضعفم که در ضعیفیهاز خویش در غلط افتم به تار گیسویی
۴
جفا کشیدن فرهاد اگر قبولت نیستبه بیستون رو و دریاب دست و بازویی
صفحهٔ ۱ از ۲