خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نکردم از سر کویت به هیچ گلشن رویبود خلاف مروت که پوشی از من روی
۲
من و تو چون قدح و باده آشنای همیممن از تو چشم نمی‌پوشم و تو از من روی
۳
به سوی من نظر اختران چنان بستندکه آفتاب نمی‌آردم به روزن روی
۴
فروغ نور تجلی‌ست هرکجا نگرمکلیم‌وار ندارم به نار ایمن روی
صفحهٔ ۱ از ۳