خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگوشه چو مینا، صنم حور سرشتیدر زیر فلک نیست چو میخانه بهشتی
۲
تنگ است چنان عرصه افلاک که گوییچون خانه خم گشته بنا، بر سر خشتی
۳
چون غنچه که باشد که گریبان نکند چاک؟آواز نی و جام می و دامن کشتی
۴
آن گریه کجا رفت که طوفان صفتش رابر صفحه دریا به خط موج نوشتی؟
صفحهٔ ۱ از ۲