خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ببرد از من بتی زیبا نگاریماه‌رویی سرو قدّی گل عذاری
۲
عاشقم عاشق بگفتم آشکاراعاشقی چندین گناهی نیست باری
۳
کارِ من بر رویِ نیکو حال کردنهر کسی حالی دگر دارند و کاری
۴
یار با ما در میان آید چه باشدسرزنش گو می کنید از هر کناری
صفحهٔ ۱ از ۳