خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچت افتد که به ما بر گذریوز سرِ لطف به ما در نگری
۲
می توانی که دلم دریابیبهترک زین غم کارم بخوری
۳
چند خاموش توان بود و حمولهم شناعت مگر از حد ببری
۴
دادِ مظلوم بده ظلم مکنتا نگویند که بی داد گری
صفحهٔ ۱ از ۳