خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موحّدوار کن در عشق سیریمبین گر صادقی جز دوست غیری
۲
چنان بی خویش می باید محقّقکه مسجد باز نشناسد ز دیری
۳
ز دست خو خلاصی جوی خود راکزین بهتر نخواهی کرد خیری
۴
به وحدت کی رسی در عین کثرتدو نبود یا تو او یا او تو خیری
صفحهٔ ۱ از ۲