خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرم به کینه بسوزی وگر به مهر بسازیز بندگان مطیعم حقیقتی نه مجازی
۲
اگر در آتش سوزانم از تو باک نباشدکه پاک تر شود آن زر که بیشتر بگدازی
۳
خوش آمدی که حیاتی به تازگی به وجودمدرآمد از رخت ای غیرتِ بتانِ ترازی
۴
همه سعادت و صحّت که آمدی به عیادتندانم این چه خداوندی است و بنده نوازی
صفحهٔ ۱ از ۲