خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی گر اتّفاق افتد که با ما خلوتی سازیحجاب از راه برگیری نقاب از رخ براندازی
۲
چه دولت بیش ازین ما را ولی در عقل کی گنجدکه سلطانی کند در عشق با درویش انبازی
۳
به الطافت طمع داریم در هنگام بخشایشکه گر وقتی برانی بندگان را باز بنوازی
۴
جهانی از تو در غوغا و تو در حسن خود معجبهمه کس در تو دارد روی و تو با کس نپردازی
صفحهٔ ۱ از ۳