خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فرتوت عشق را نگریزد ز بی دلیای یار بد مگوی تو باری که عاقلی
۲
عیبت نمی کنم که ز مبدای کن فکاندانسته ام که در چه مقامات مشکلی
۳
غیر تو هیچ نیست حجابی که بگذریدانی که بعد قطع سفر در چه منزلی
۴
صبرم نداشت طاقت حسن جمال اوآری که بر خلاف محقی است مبطلی
صفحهٔ ۱ از ۲