خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نه به دست نفس بهیمی اسیرمیبر کاینات عالم هستی امیرمی
۲
گر بگسلیدمی طمع از هستی وجوددر جمع اهل صدق و صفا دل پذیرمی
۳
ور مانده در ضلالت عصیان نبودماندر حصول طاقت حق ناگزیرمی
۴
ور هیچ سر ز خواب تغافل بر آرمیکی زیر پای حادثه بی دستگیرمی
صفحهٔ ۱ از ۳