خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفت به من محتسب که توبه کن از میپیر شدی توبه بعد از این نکنی کی
۲
گفتمش آری من و تو هر دو به یک بارتوبه کنیم ار موافقت کنی از می
۳
باک نباشد ز عهده هم به در آییمگر ز در ما برون نمی شود این پی
۴
دفع ملالت ضرورت است اگر نهاز پی تقوا کی اختیار کنم قی
صفحهٔ ۱ از ۳