خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دروغ است کی کرده ام توبه از میمن و توبه از می ، ز می توبه هی هی
۲
نخواهم دگر خورد گفتم و لیکننگفتم که کردم به کُل توبه از می
۳
به حکم الی اَصّلِه کُلُّ شیءبه می بازگشتم چه شَیء و چه لاشی
۴
به یرلیغ اولجایتوخانِ اعظمکه نافذ نبوده ست بعد از قرلتی
صفحهٔ ۱ از ۵