خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش ترست از آبِ حیوان خاکِ میزندگی زهرست بی تریاکِ می
۲
روحِ راحِ خُلد می آید از اوراحتِ روح است بویِ پاکِ می
۳
دیر شد تا عقلِ روشن بین به عشقخویشتن را بسته بر فتراکِ می
۴
مور و آن گه طاقتِ پهلویِ پیلپیل و آن گه حملۀ ناباکِ می
صفحهٔ ۱ از ۳