خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش نیست بر طلیعه ی انوارِ بام میهست الله الله هست بیار ای غلام می
۲
پاکیزه جوهری که به اسما مرکّب استصهبا ، رحیق ، راح ، مفرّح ، مدام ، می
۳
دفعِ همه غم است و دوایِ همه مرضمعجونِ زندگانی مطلق کدام می
۴
بر مست اعتراضِ خردمند شرط نیستکز پیلِ کامگار کشد انتقام می
صفحهٔ ۱ از ۳