خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای اگر بوی بری از نفسِ خرّمِ میمعجزِ عیسیِ مریم به تو بنماید وَی
۲
تا به جانت نرسد ذوق نیابی وه وهتا تجرّع نکنی قدر ندانی هَی هَی
۳
معتقد باش به مستانِ برانداخته دینبشنو این خورده و طومارِ بزرگی کن طَی
۴
محتسب گفت بیا برشکن از خمر و خماربعد ازین توبه کن از مطرب و چنگ و دف و نی
صفحهٔ ۱ از ۳