خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وداع کردم و رفتم به صد پریشانیز دوستان و وداع آه ازین پشیمانی
۲
فراقِ هم‌نفس الحق عظیم دشوارستوداع جان نکند هیچ تن به آسانی
۳
اگرچه جان پرِ جان است و دل برابر دلبه حکمِ جاذبه‌ی اتصال روحانی
۴
ولی چو میلِ محبت به یکدگر دارندهمی کنند تقاضا نفوس انسانی
صفحهٔ ۱ از ۳