خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا ای مرا خوش تر از زندگانیکه در انتظارِ تو کردم جوانی
۲
تو دانی و دانای رازم که مهرتزکی باز، در سینه دارم نهانی
۳
چه باشد که روزی پیامی فرستیکه گویی چه حالی، کجایی، چه سانی
۴
بدین قانعم از تو زیرا که بختمنباشد که یک شب نهانم بخوانی
صفحهٔ ۱ از ۳