خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به کی عجب و شرک و خود بینیبا خدا باش تا خدا بینی
۲
این همه شوق و عشق و درد و نیازدر میان هیچ تو همه اینی
۳
شش همی خواهی و یک آمد نقشآن نکوتر که مهره بر چینی
۴
جان به تلخی چو کوه کن بدهیبس که مغرورِ حسنِ شیرینی
صفحهٔ ۱ از ۳