خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق آمد و بر هم زد بنیادِ شکیباییای عقل درین منزل مِن بعد چه می‌پایی
۲
گر نه سر خود گیری در دستِ بلا مانیتقصیر مکن خود را زنهار بننمایی
۳
گر با تو مجازاتی بنیاد نهد خاموشتسلیم و تسلّم کن در گفت نیفزایی
۴
تو آن منگر کاوّل از ما خَلَقَ اللّهیآن امر کزو فایض از اوّلِ مبدایی
صفحهٔ ۱ از ۳