خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به پای مردیِ عقل از رهِ شکیباییکجا روم که محال است عقل و سودایی
۲
طمع مکن که به تدبیرِ عقل دست دهدشکیب هر که برآورد سر به شیدایی
۳
دلی بباید و پیشانی‌یی که نتوان رفتطریقِ عشق به نازک‌دلی و رعنایی
۴
هنوز عشق ندانی که چیست تا وقتیکه در محافلِ مردانِ پاک بازآیی
صفحهٔ ۱ از ۲