خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه صبر ماند مرا بی تو نه شکیباییخدات خصم اگر بر دلم نبخشایی
۲
به گردِ کوی تو عمری‌ست تا همی گردمبه بویِ وصل تو چون بلبلانِ شیدایی
۳
ز بی‌خودی صنما گرد کوی در به درمبه شکل و شیوه ی دیوانگان هر جایی
۴
خیالِ رویِ تو تا هم‌نشینِ دل گشته‌ستدر انتظارِ تو خو کرده‌ام به تنهایی
صفحهٔ ۱ از ۳