خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما از غم تو شدیم سوداییای دوست چرا دمی نمی‌آیی
۲
بر ما گذری نمیکنی گه گهور می‌گذری دمی نمی‌پایی
۳
تا تو نظری به ما و من کردیماهیّت ما برون شد از مایی
۴
جایی که منیِّ عشق بنشیندبرخیزد از آن منی همه مایی
صفحهٔ ۱ از ۴