خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر امشب هم چو دوش از در درآییچو روح الله به لب معجز نمایی
۲
زهی دولت ولی تا بر که گردیزهی خلوت ولی تا بر چه رایی
۳
چه خوش باشد اگر شادان و خنداندگر بار از درم ناگه درآیی
۴
رقیبانت اگر مانع نیایندز هجرانت مگر یابم رهایی
صفحهٔ ۱ از ۴