خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر امیدِ تو که روزی به سرم بازآییمنم و دردِ دل و کنج غم و تنهایی
۲
اگرم هیچ حیاتی و بقایی باقی‌ستآخرالامر مگر مرحمتی فرمایی
۳
از درم باز درآیی و به بر درگیریکله از سر بنهی بندِ قبا بگشایی
۴
گرچه شایسته ی وصلِ تو نباشد چو منیتو اگر بر چو منی رحم کنی می‌شایی
صفحهٔ ۱ از ۴