خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو زلف تو بود از تکبر دوتابه بادی بیفتاد مسکین ز پا
۲
گشودن ز زلفت گره مشکل استدرین شیوه مو می‌شکافد صبا
۳
بکش دامن حسن چون گل ز نازکه بر قد تو دوختند این قبا
۴
کس آن خاک ره جز به مژگان نرفتبه چشم از پی آن رود توتیا
صفحهٔ ۱ از ۳