خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش از در میخانه بدیدیم حرم رامی نوش و ببین قسمت میدان کرم را
۲
فرمان خرد بر دل هشیار نویسندحکمی نبود بر سر دیوان قلم را
۳
ای مست گر افتی به سر تربت شاهانمشتاق لب جام بیابی لب جم را
۴
پای ستم از ساحت جان گرد بر آوردبنشین و به می باز نشان گرد ستم را
صفحهٔ ۱ از ۲