خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کعبه کویش مراد است این دل آواره رابا مراد دل رسان یا رب من بیچاره را
۲
دل در آن کو رفت و شد آواره من هم می رومتا از آن آواره تر سازم دل آواره را
۳
در میان خار و خارا گر تویی همراه منگل شناسم خار را دیبا شمارم خاره را
۴
گر از آن دامن باین درویش وصلی می رسدپاره ای می دوختم این جان پاره پاره را
صفحهٔ ۱ از ۲