خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست عشقم ز خرابات میارید مراتا ابد بر در میخانه گذارید مرا
۲
باده پاک روان پیش من آرید دمیآخر از پاکروان چند شمارید مرا
۳
من که امروز ز تسبیح به استغفارمبیش در صومعه مهجور مدارید مرا
۴
دلم از زلف بتان سلسله دارد بر پایتا که از حلقه رندان بدر آرید مرا
صفحهٔ ۱ از ۲