خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکش بر هر دلی تیر و مکش باز از حسد ما راکزان مژگان ز صد ناوک صد و یک می رسد ما را
۲
به هجران جنگها داریم بی زلف و دهان تواز آن میم و دو دال امروز می باید مدد ما را
۳
رقیبا چند چون آب از تو باشد پای من لرزان رها کن باغبان یک دم به پای سرو خود ما را
۴
دل ما می کشد خطی که آمد جانب رویتهمیشه جانب روی نکو دل می کشد ما را
صفحهٔ ۱ از ۲