خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتم از دست! من بی سر و پا را دریابپادشاهی! ز سر لطف گدا را دریاب
۲
بی گل وصل، دل آزرده شد از خار فراقبلبل خستهٔ بی‌برگ و نوا را دریاب
۳
بر درت دیر به دیری که روم گو به رقیبکه بیا عاشق دیرینه ما را دریاب
۴
زیر لب این همه دشنام دعاگو چه کنی؟لطف کن بوسی و مقصود دعا را دریاب
صفحهٔ ۱ از ۲