خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن رخ از مه خجسته فال تراستلب ز کوثر بی زلال تر است
۲
زان سر زلف چون پر طاوسمرغ جانم شکسته بال نر است
۳
ازو کی رسد به دانه خالکه ز موری ضعیف حال تر است
۴
سر سودائیان به خاک رهشاز سر زلف پایمال تر است
صفحهٔ ۱ از ۲