خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن چه مروی است چه خوش رفتاری استآن چه طوطی چه شکر گفتاری است
۲
آن چه شوخی و چه شهر آشوبیآن چه باری و چه خوش عیاری است
۳
دل ما داشته در زلف نگاهبنگریدش که چه خوش دلداری است
۴
پیش چشمش لب شیرین گوییشربتی در نظر بیماری است
صفحهٔ ۱ از ۳