خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن شوخ که رفت از بر ما باز کجا رفتدور از نظر اهل وفا باز کجا رفت
۲
جان تازه کنان بر سر بالین ضعیفاننا آمده چون باد صبا باز کجا رفت
۳
درد دل رنجور مرا زان لب جانبخشتا راده بشارت به شفا باز کجا رفت
۴
آن شاه کزو خانه دل شاه نشین بوداز کلبه احزان گدا باز کجا رفت
صفحهٔ ۱ از ۲