خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این میوه شیرین مگر از باغ بهشت استوین حور بهشت از شکر ناب سرشته است
۲
در باغ بهشت این قد و رخسار ندیدنداین سرو که بنشانده و این لاله که کشته است
۳
ما روضه نخواهیم که هرجا چو تو حوری استسوگند به خاک سر کویت که بهشت است
۴
اینجا سخن سرو نگوئیم که پست استو آنجا صفت ماه نخوانیم که زشت است
صفحهٔ ۱ از ۲