خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا با من سر باری نماندستسر مهر و وفاداری نماندست
۲
مرا امروز با تو خاطری نیزکه بی موجب بیازاری نماندست
۳
ندانم با که همرنگی گزیدیکه در تو بونی از یاری نماندست
۴
بروز آی ای شب هجران که دیگرچو شمعم ناب بیداری نماندست
صفحهٔ ۱ از ۲