خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم شوخ تو هر کرا کشته‌ستاول از رشک آن مرا کشته‌ست
۲
به شکر گفته‌اند دشمن کشدوستان را لبت چرا کشته‌ست؟
۳
غم تو لشکر سلیمان استکه چو مور‌م به زیر پا کشته است
۴
گفته‌ای خونبها‌ی کشته منمهمه را عشق خونبها کشته است
صفحهٔ ۱ از ۲