خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سینه مرا غیر تو همخانه کسی نیستور هست برون از دل دیوانه کسی نیست
۲
دل از چه به تنگست زاغیار که امروزجز بار درین منزل ویرانه کسی نیست
۳
در دیده تونی مردمک آن رخ ز که پوشیدر خانه چو از مردم بیگانه کسی نیست
۴
این جرم که عاشق ز نو خرسند به سوزی استشمع چه گریم چو پروانه کسی نیست
صفحهٔ ۱ از ۲