خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از کویت بفردوس اعلی دری استنثار در تست هرجا سری است
۲
تو رضوان نوشین لبی و شرابز دست تو هر قطره ای کوثری است
۳
تو از رحمتی آبت و بند زلفز طاوس بر روی آیت پری است
۴
مرو همچو بیانی از پیش چشمدرین گوشه بنشین که خوش منظری است
صفحهٔ ۱ از ۲