خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که پرتو انوار لامکانی یافتفراغت از همه آشوب این جهانی یافت
۲
به ذرهای نخرد های و هوی سلطاناندلی که بر در حق راه پاسبانی یافت
۳
فروتنی کن اگر سر فرازیت بایدچو پشت خوشه خم از بهر سرگرانی یافت
۴
نماز و طاعت پیری طریق ناکامی استخوشا سعادت شخصی که در جوانی یافت
صفحهٔ ۱ از ۲