خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مائیم و دلی پر خون بر خاک سر کویتغمگین بهمه رویی در آرزوی رویت
۲
تو سروی و ما چون آب آورده به پایت سرمی ماند و ما نشه بر خاک سر کویت
۳
راضیم بدشنامی گر یاد کنی ورنهتا عمر بود باقی مانیم دعا گویت
۴
ما با دو جهان کردیم قسمت همه عالم راایشان و جهان ای جان مائیم و یکی مویت
صفحهٔ ۱ از ۲