خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مقام عشق تو هر چند منزل خطر استفدای بکر مویت گرم هزار سر است
۲
چه حالت است که بردیم گنج و رنج نبودبگوی دوست مگر بخت نیک راهبر است
۳
ر است هدیه این رو به اولین قدمیمقیم کوی سلامت به مرد این سفر است
۴
نظر بدلت ملمع مکن که زیر گلیمنشان صورت پوشیدگان حق دگر است
صفحهٔ ۱ از ۲