خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من به شطرنج غمت جان و جهان خواهم باختآن دو رخ دیده ام این بار روان خواهم باخت
۲
باختم عشق به آن روی و دلم برد ز دستتا برد بار دگر باز همان خواهم باخت
۳
شب چو بازم به رفیقان خود انگشترنیبه خیال لبه آن تنگه دهان خواهم باخت
۴
چو رسن باز که بازد سر و جان هم بر سرمن به زلفت سر و جان نیز چنان خواهم باخت
صفحهٔ ۱ از ۲