خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مه را ز ثاب حسن تو هر شب قیامت استکان سرو را چه شیوه رفتار و قامت است
۲
گر خلق را ز عشق تو باشد قیامتیباری نیامت دل ما زآن قیامت تست
۳
از خاک کوی دوست برانگیختی مرایا ایها الرقیب چه جای ملامت است
۴
بر باد می دهم به هوای تو عمر خویشتا ذرهای ز خاک وجودم سلامت است
صفحهٔ ۱ از ۲