خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل که شد زآن زلف سودایی مزاجنیستش غیر از تو معجون علاج
۲
زهر ناب از دست تو عذب فراتبی تو آب زندگی ملح اجاج
۳
زلفت از دامن فشاند آن خاک پاینیست آری مشک را در چین رواج
۴
راز حسنت چون بپوشاند دلمکی شود مصباح پنهان در زجاج
صفحهٔ ۱ از ۲