خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از تو چشمم چو غطت کی طرف مه باشدبا خیال تو کرا در دل من ره باشد
۲
پیش رخسار تو افزون تر ازین آه کشمبیشتر ناله مرغان به سحرگه باشد
۳
طره از نار مده تاب که آن زلف درازشب عمرست و نخواهیم که کوته باشد
۴
کس ندانست که آن نقل دهان روزی کیسترزق در پرده نیست که آگه باشد
صفحهٔ ۱ از ۲