خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سر هوای وصل تو بیرون نمی‌رودسودای لیلی از دل مجنون نمی‌رود
۲
چشمم نظر به غیر جمالت نمی‌کندباد نو از طبیعت موزون نمی‌رود
۳
تا دورم از کنار تو یک لحظه نگذردکاندر میان دیده و دل خون نمی‌رود
۴
آن صورتی که با تو مرا دست داده بودتا بسته است نقش در دل و بیرون نمی‌رود
صفحهٔ ۱ از ۲