خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افتاد دل از پای و ندانم ز چه افتادفریاد ز شوخی که ملول است ز فریاد
۲
هر خانه که در کوی طرب ساخته بودیمسیلاب غمش آمد و بر کند ز بنیاد
۳
گوید به رقیبان که فراموش کنیدشبنگر بچه فن می کند از عاشق خود باد
۴
مجنون چه کند کاین کشش از جانب ایلیستگر میل نمیدید دل از دست نمی داد
صفحهٔ ۱ از ۲